«Һәр ялтыраган алтын түгел Һәркемнең ашыйсы килә (Тукай)» битенең юрамалары арасында аерма

Навигациягә күчү Эзләүгә күчү
төзәтмә аңлатмасы юк
кНет описания правки
 
Нет описания правки
 
}}
{{Шигырь-баш|Һәр ялтыраган алтын түгел Һәркемнең ашыйсы килә }}<poem style='margin-left:5ex'>
Төнлә берлән бакчада бер аллы-гөлле Күбәләк,
Очкалап йөргәндә уйнап, анда-монда чүгәләп,
 
Күрде кырда: бик матур бер әллә нәрсә ялтырый,
Нурлана, җем-җем итә йолдыз шикелле, калтырый.
 
Күбәләкнең бер дә чик юк һәр матурга гыйшкына:
Тиз генә ул барды да кунды матур зат өстенә.
 
Ул матур зат юлчылардан сүнми калган ут иде:
Күбәләк булды һәлак шунда кунып — янды, көйде.
</poem>{{шигырь-азак|?}}
 

Навигация